Şems Suresi15 Ayet

Sayfa Halinde Oku
Meal Seçiniz:

Mekke’de indirilmiş olup 15 âyettir. Adını ilk âyetinde geçip “Güneş” anlamına gelen “şems” kelimesinden almıştır. Bu sûre, insanın hayra ve şerre kabiliyetli yaratılmış olduğunu bildirip iradesini iyiye kullanmaya teşvik eder, küfür yolunu seçenlerin fecî âkıbetlerine, Semûd halkını misal getirir.

Rahmân ve Rahîm olan Allah adına.

وَالشَّمْسِ وَضُحٰيهَاۙۖ

Güneş ve onun aydınlığı hakkı için!

وَالْقَمَرِ اِذَا تَلٰيهَاۙۖ

Onu izlediği zaman Ay hakkı için!

وَالنَّهَارِ اِذَا جَلّٰيهَاۙۖ

Dünyayı açığa çıkaran gündüz,

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰيهَاۙۖ

Onu bürüyüp saran gece hakkı için!

وَالسَّمَٓاءِ وَمَا بَنٰيهَاۙۖ

Gök ve onu bina eden,

وَالْاَرْضِ وَمَا طَحٰيهَاۙۖ

Yer ve onu yayıp döşeyen hakkı için!

وَنَفْسٍ وَمَا سَوّٰيهَاۙۖ

Her bir nefis ve onu düzenleyen,

فَاَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوٰيهَاۙۖ

(8-9) Ona hem kötülük, hem de ondan sakınma yolu ilham eden hakkı için ki: Nefsini maddî ve manevî kirlerden arındıran, felaha erer.

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰيهَاۙۖ

(8-9) Ona hem kötülük, hem de ondan sakınma yolu ilham eden hakkı için ki: Nefsini maddî ve manevî kirlerden arındıran, felaha erer.

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسّٰيهَاۜ

Onu günahlarla örten ise ziyana uğrar.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوٰيهَاۙۖ

Azgınlığı yüzünden Semûd halkı Resullerinin bildirdiği gerçekleri yalan saydı.

اِذِ انْبَعَثَ اَشْقٰيهَاۙۖ

Bir ara onların en azılı olanları öne atıldığında, bu yalanlamaları iyice şiddetlendi.

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللّٰهِ نَاقَةَ اللّٰهِ وَسُقْيٰيهَا۠

Resulleri ise kendilerine: “(Mûcize olarak verilen) Allah’ın devesini ve onun su içme sırasını gözetin, ona dokunmayın!” dedi.

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَاۙۖ فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوّٰيهَاۙۖ

Fakat onlar o Peygamberi yalancı sayıp deveyi kestiler. Allah da böylesi suç ve isyanları sebebiyle azap indirdi, onları yerle bir etti.

وَلَا يَخَافُ عُقْبٰيهَا

Bu sonucun tam yerinde olduğunu bilir.

“Endişe etme” fiilinin failinde üç ihtimal vardır: a) Allah Teâla olup, yaptığının tam âdil olduğunu ifade eder. b) Salih (a.s.) onlara gelecek cezanın, kendisine dokunmasından endişe etmez. c) 12. ayetteki “en azılı kişi”, cahilliği sebebiyle, işlediği cinayeti pervasızca yaptı.