Bamteli

<div class="elementor-widget-container">
					Soru: Muhterem Efendim,
Hoşgörü ve diyalog ödülleri ile iftar programları vesilesiyle, şubat soğuğu öncesindeki günlerde toplumun farklı kesimlerinden insanlarla tanışma, bir araya gelme ve kaynaşma adına güzel gelişmeler yaşanmıştı.
Bu tür faaliyetler sadece o dönemin şartlarının bir gereği miydi, yoksa günümüzde de benzer çalışmalara ihtiyaç var mı? Bu konuda neler lütfedersiniz?
Not: M. Fethullah Gülen Hocaefendinin 18 Kasım 2011 tarihinde yapmış olduğu ilk kez yayınlanan sohbeti.
				</div>

Bamteli Yeni – Diyaloğun Kazanımları ve Vaad Ettikleri

Kalbin Solukları

<div class="elementor-widget-container">
					Soru: Muhterem Hocam, 
Dini kaynakları okuma ve değerlendirmede kırılma noktası olarak, heva ve hevese dayalı bir bakıştan bahsediliyor. Bununla ne kastediliyor? 
Salim duygu ve düşünceyi, heva ve heves mahsulü olan değerlendirmelerden ayırt etmede temel kriterler nelerdir?
00:00 Heva ve Hevesten Kurtulmanın Yolları 
00:51 Hevayı hüdan tefrik etmenin iki yolu var: Birincisi, zahir yoldur. Bu usulü’d-dine bakarak anlaşılabilir. 
03:07 Dinde tecdid mülahazasında niyetinizi rıza-i ilahi dışında cenneti kazanmaya bile bağlasanız, bir yönüyle heva ve hevesinize uymuş sayılırsınız. 
03:57 İbadet ü taatin Allah’ın rızasından başka bir şeye bina edilmesi hevadır. 
04:50 Cenab-ı Hakk’ın hoşnutluğuna giden yollar içinde en kestirme yol “Zât-ı Ulûhiyeti âleme tanıtma” yoludur. 
06:05 “Allah’ı insanlara sevdirme” dikey yolun yolcularının yaptığıdır. Bu yolu tercih edebilirsiniz. 
07:11 Üstad Hazretleri de Allah’ı sevme meselesini tertibe koyarken; “iman-ı billah, marifetullah ve muhabbetullah” diyor. 
09:00 Zâten âlî olanın i’lâsı bize mi düşer? Biz kim, Allah’ın adını i’lâ etmek kim? gibi mülahazalardan ötürü, İ’lâ-yı Kelimetullah sözünden bile vicdanen rahatsızlık duyuyorum. 
09:57 — Heva ve Hevesten Kurtulmanın Yolları 
10:47 Bazı kimseler, cennet arzusuyla Allah’a kulluk yapma meselesini mahzurlu görmüş ve o insanlara “cennetin kulu” demişler. 
13:07 İbadet ü taati zevk-i ruhaniye ulaşmaya bağlamakla heva ve hevese uymuş olmaktan endişe duymak lazım! 
13:28 Hiç kimse Allah karşısında alacaklı değildir! Ömür billah başını secdeden kaldırmasa bile… 
13:43 Üstad Hazretleri: “Ubûdiyet netice-i nimeti sabıkadır. Mukaddime-i nimet-i lâhika değil!” Biz mükâfatımızı almışız. 
17:24 Hevayı hüdan tefrik etmenin ikinci yolu ise vicdani yoldur. Burada usulü’d-din gibi kestirme, açık ve net bir şey söylemek çok zordur. 
18:39 “Görmedin mi onu, hevasını ilah edindi; Allah da onu sapıklığa sardırdı…” (Câsiye Suresi 23. Ayet-i Kerime)
Soru: Muhterem Efendim, 
“Baksana kendi heva ve hevesini ilah edinen, ilmi olduğu halde Allah’ın kendisini şaşırtıp, kulağını ve kalbini mühürlediği, gözlerine de perde çektiği kimsenin haline…” (Câsiye Suresi 45/23) ayeti sadece kafirlerle mi ilgilidir? Aynı durum Müslümanlar için de söz konusu olabilir mi?
21:49 — Kafirleri Baştan Çıkaran Heva ve Heves Müminleri de Etkisi Altına Alabilir mi? 
25:05 Bu ayetler evvelen ve bizzat bizi alakadar etmese de, saniyen ve bi’l-araz buz gibi bizi alakadar eder! 
27:30 Allah ile münasebetimizin seviyesini de pek bilemediğimizden, sürekli heva ve hevesimizi kontrol ederek tevakkî etmeliyiz. 
29:11 وَالْمُخْلِصُونَ عَلَىٰ خَطَرٍ عَظِيمٍ 
“Ehl-i ihlasa gelince, onlar tehlike ile burun burunadır!”
Soru: Muhterem Hocam, 
Kur’an-ı Kerim, bir önceki soruda ifade edilen “hüda ve heva”yı ele aldığı üslubun bir benzeri ile “dünya ve ukba” meselesini de ele alıyor. Dünyalık işlerimizde yanlışa düşmemek için nelere dikkat etmeliyiz?
30:27 — Dünyalık İşlerimizde Yanlışa Düşmemek İçin Neler Yapmalıyız? 
31:14 Bir emanetçi şuuruyla mal biriktirmek mahzurlu değildir. 
32:02 Mal sahibi, mülk sahibi / Hani bunun ilk sahibi. Yunus Emre 
34:47 “Allah nezdinde yerinizi öğrenmek istiyorsanız, Allah’ın sizin nezdinizdeki yerine bakın!” 
40:00 İnsan çok hassas hareket etmeli. Nefsimiz işin içine karıştığında, elimizden geliyorsa bırakalım onu bir başkası yapsın. 
41:03 Bir nur talebesi bu ölçüde heva ile hüdayı tefrik edemiyorsa, hevaya biniyor ama hüdaya binmiş gibi görünüyor; merkûbunu küheylan göstermeye çalışıyor demektir. 
41:54 “Bir kardeşinize söyletmek hoşunuza gitsin!” Bu ne manaya geliyor? 
42:48 اللَّهُمَّ بَاعِدْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْخَطَايَا وَالْهَوَى كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ. اللَّهُمَّ نَقِّنَا مِنَ الْخَطَايَا وَالْهَوَى كَمَا يُنَقَّى الثَّوْبُ الْأَبْيَضُ مِنَ الدَّنَسِ. وَاغْسِلْنَا بِالْمَاءِ وَالثَّلْجِ وَالْبَرَدِ. رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا. وَصَلَّى اللَّهُ عَلَىٰ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَىٰ آلِهِ وَصَحْبِهِ وَسَلَّمَ
Not: Bu sohbet, 19/09/2005 tarihinde kayda alınmıştır.
				</div>

Heva ve Hevesten Kurtulmanın Yolları

İkindi Yağmurları

<div class="elementor-widget-container">
					“O kimseler ki Allah onlara lânet etmiş, gazabına uğratmış, içlerinden bir kısmını maymun, domuz ve tâguta tapan kimseler yapmıştır.”
“Mesh”i, yani “kırade” (maymunlar) ve “hanâzîr” (domuzlar) şekline dönmeyi, tefsirlerde (bkz: Mâide: 5/60) müfessirîn-i ızâm, iki şekilde yorumlamışlar: Bazıları; “Hakikaten bazı kimseler, Cenâb-ı Hakk’a karşı isyanlarının cezası olarak maymun ve hınzır olmuşlardır.” diyorlar. Fakat bazı muhakkikîn de diyorlar ki, “Onlar, bedenen değil, sadece ruhen öyle olmuşlardı!”
Evvelki şıkta meseleyi ele alan insanlar, onların, evolüsyon, de-evolüsyon, aşağıya doğru bir değişim, deformasyon, dejenerasyon yaşadıklarını söylüyor; “İnsan tabiatı, ona müsait olmadığından dolayı, belli bir süre yaşamış ve ölmüşler.” diyorlar. Peygambere başkaldırmış, O’nun nurlu mesajını reddetmiş, ellerinin tersiyle itmiş, hevâ-i nefislerine uymuş, şeytanın arkasından gitmiş kimseleri Allah öyle cezalandırmış. Mesela, Hazreti Musa döneminde ve Hazreti Davud (aleyhimesselam) döneminde, biri onlar için bir şey demiş, o olmuş; öbürü de bir şey demiş, o olmuş.
Fakat bu mevzudaki yorumların diğeri de şöyledir: “Onlar, mânen mesh olmuş, şekil değiştirmiş; ahlak, karakter, tavır ve davranış itibarıyla aynen o mahlûklar gibi olmuşlar!” Salya atmışlar, diş göstermişler, asırlardan beri yapılagelen şeyleri tahribe çalışmışlar; kırk-elli seneden beri yapılan şeyleri tahribe çalışmışlar, o mevzuda bütün himmetlerini kullanmışlar, yıkmayı şiâr edinmişler; hafizanallah, mânen böyle bir mesh, yani bir gorillik, bir dübblük, bir zi’blik yaşamışlar.
Cenâb-ı Hakk isterse, öylelerini yeniden hidayete erdirir. Nasıl “ahsen-i takvim”e mazhar bir mahiyette yaratmışsa, ahsen-i takvime mazhariyetin gereği olarak hususiyetlerini onlara duyurmak suretiyle onları eski hallerine ircâ buyurabilir. Tâ baştan -şayet- öyle düşünüyor, öyle planlar peşinden koşuyor idiyseler, yine Allah’ın elindedir, Allah (celle celâluhu) tevbeye muvaffak kılabilir.
Gerçi, bir yönüyle, son andaki tevbe, “hâlet-i yeis”te söylediğinden dolayı, hüsn-i kabul görmüyor. Nitekim, Kur’ân-ı Kerim’de şöyle buyuruluyor: وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ حَتَّى إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَلاَ الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ أُولَئِكَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا “Yoksa makbul tevbe, (hayatları boyu) kötülükleri işleyip de onlardan birine tam da ölüm gelip çattığında, ‘Artık ben tevbe ettim!’ diyenlerin tevbesi olmadığı gibi, küfür içinde bir hayat geçirip, (ölüm anında tevbeye yeltenen, ama o andaki tevbe makbul olmadığı için) kâfir olarak ölüp gidenlerin tevbesi de değildir. Evet, böyleleri için çok acı bir azap hazırladık.” (Nisâ, 4/18) İşte, o hâle gelmeden, Allah (celle celâluhu) آمَنْتُ بِاللهِ، وَبِرَسُولِهِ، وَبِالْيَوْمِ اْلآخِرِ “Allah’a, O’nun yüce elçisine ve ahiret gününe inandım!” dedirtir. Allah’ın elinde; O’nun rahmeti, gazabına sebkat etmiştir.
Entelektüel olmak, hakkı ve doğruyu her şeye rağmen seslendirmeyi gerektirir; maalesef günümüzde kendisini dilsiz şeytanlığa salmamış aydın yok denecek kadar azdır.
Geriye dönelim: Meslek itibarıyla, sevgiyi sevmek, sevgiye âşık olmak ve nefretten nefret etmek, onu yedi kapı kovmak şiarımızdır. Kimseye karşı nefret hissi, kin ve garaz duygusu taşımamak; ta’yîr, ta’yîb, tahkîr, tezyîf, tehcîr, tehdit, tenkîl, ibâde mülahazalarına gitmemek; hayatını “başkalarını bitirme” gibi şeytanî bir mülahazaya bağlamamak… Şeytanî mülahazadır bunlar. “Hepsini bitireceğiz; bilenmiş kılıç gibiyiz, onları yok edeceğiz!” mülahazası, şeytanî bir mülahazadır.
Bunun karşısında susanlar da “dilsiz şeytan”lardır. En azından bir entelektüel gibi “Yahu, bu kadarı fazla!” demeyen insanlar… Birileri mesh olmuş, ciddî bir deformasyona, bir tebeddüle, bir tagayyüre uğramışlarsa, bunlar da bu olumsuzluklar karşısında sükût etmekle, dilsiz şeytanlığa kendilerini salmışlardır, hafizanallah. Hâlbuki entelektüel olmak, hakkı ve doğruyu -her şeye rağmen- seslendirmeyi gerektirir.
“Entelektüel” deyince Emile Zola falan akla geliyor ama aslında bizde öylesi çok. Fatih cennet-mekân’ın elinin kesilmesi hükmü, menkıbelerde anlatılır. Men-kı-be-ler-de… Şimdi her şeyi tenkit ediyorlar ya, “Böyle bir şey olmamıştır!” diye bunu da tenkit ederler. Gerçek hadise mi, menkıbe mi? Fatih’in elini kesilmeye mahkûm ediyor kadı Hızır Çelebi, Fatih’in kadısı. Onu mahkûm ettikten sonra, Fatih, o hükmü, cân ü gönülden, hüsn-i kabul ile karşılıyor. Ve sonra koltuğunun altında, tokmak gibi, balyoz gibi, sakladığı şeyi çıkarıyor: “Kadı efendi!” diyor, “Eğer Allah’ın verdiği hüküm ile hüküm vermeseydin, bu balyoz ile senin başını parça parça edecektim!” Hızır Çelebi de orada kolunun altından kama gibi bir şey çıkarıyor: “Hünkârım!” diyor, “Eğer sen de verdiğim hükme (Allah’ın hükmüne) razı olmasaydın, ben de bu mızrak ile veya kama ile seni delik deşik edecektim!”
Şimdi bu olmuş-olmamış meselesi değil; bu, hakka saygının, adalete saygının, insaflı olmanın, iz’ânlı olmanın, -bir yönüyle- sevgi insanı olmanın, muhabbet insanı olmanın, her hareketiyle kendisini Allah’a yaklaştıracak bir tavır ve davranış içinde bulunmanın ifadesidir. Cenâb-ı Hakk öyle eylesin!
İnsanın imandan nasibi, mahlûkata muhabbeti ve şefkati ölçüsündedir.
Hakiki manada sevgi, izafî manada sevgi… Hakiki manada sevgi; aynı duyguyu, aynı düşünceyi paylaşanlar arasında… Hazreti Mevlana’nın dediği gibi, “Aynı dili konuşanlar değil, aynı duyguyu paylaşanlar, ancak anlaşabilir!” Derece derece alaka ve sevgi: Şunlara, şu türde şu çizgide olanlara, saff-ı evvelde olanlara karşı şu ölçüde sevgi.. ikinci safta bulunanlara şu ölçüde sevgi.. üçüncü safta bulunanlara şu ölçüde sevgi.. gelmiş tâ arkalarda durmuş, revaklarda durmuş, onlara da o ölçüde sevgi… Herkese karşı sevgi ama birilerine karşı hakiki manada sevgi, diğerlerine karşı mecazî manada sevgi.. fakat herkesle mutlaka bir alaka, bir irtibat.
İnsanın imandan nasibi, mahlûkata muhabbeti ve şefkati ölçüsündedir. İman ile şefkat mebsûten mütenâsiptir (doğru orantılıdır) denebilir. Kin ve nefret insanının, ehl-i imandan nefret eden insanın, imandan nasibi o kadardır. Böylelerine ehl-i iman nazarıyla bakıyorsak şayet, حُسْنُ الظَّنِّ مِنْ حُسْنِ الْعِبَادَةِ “Hüsnüzan, hüsn-i ibadettendir!” fehvasınca bakıyoruzdur. Dolayısıyla bu mevzuda çok defa yanılabiliriz.
Belki Hazreti Pîr’in verdiği ölçüler içinde hareket edilirse, o yanılmayı da aza indirmiş olabiliriz: “Hüsnüzan, adem-i itimâd!” “Tedbir” mülahaza dairesini açık bırakmak, hançerleyecek insana, “Hançerlesin!” diye sırtını dönmemek; tedbirli, temkinli olmak. Tasavvufun -bir yönüyle- ilk basamağı sayılan da “teyakkuz” dairesi içinde hareket etmektir. “Tefe’ul” kipiyle ifade edildiğinden dolayı, daha bir uyanık, daha bir uyanık, daha bir uyanık, daha bir uyanık olmak.. mürgülemeye meydan vermeden, esnemeye meydan vermeden, kendini çimdikleyerek hep uyanık kalmak… “Ne ile?” Marifet ile, bir yönüyle “irfan” ile, delâili tetkik ile, müzakere ile, mütalaa ile kendini çimdiklemek suretiyle sürekli uyanıklığı zirvede götürmek.. hep, gözleri açık olmak.. hadis ifadesiyle, “uyûn-u sâhire”den olmak.. cephelerde uyûn-u sâhire; sınır boylarında, sızmalara karşı titiz bir şekilde ve uyanık bir vaziyette pürdikkat nöbet bekleyen er oğlu erler. Bunlar, sürekli ibadet ü tâatte bulunuyor gibi sevap kazanırlar.
Evet, “iman” çok önemli bir mevzudur. Mesele, o esas üzerine, o sağlam zemin üzerine bina edilince, Allah’ın izni ve inayetiyle “iman-ı billah”tan sonra “marifetullah”, sonra “muhabbetullah”, sonra kendi kendine terettüp eden “zevk-i ruhânî” gelir. İnsan öyle bir zevk duyar ki, artık yeme-içme, yemeden içmeden ve cismanî zevklerden lezzet alma, onun yanında “deryada damla” kalır. Ha bunun ötesinde ayrı bir şey var, “aşk u iştiyâk-ı likâullah”; o, büyüklerin şe’ni… Fakat falanın-filanın şe’ni diye -estağfirullah, onlara falan-filan denmez- o büyük zevatın şe’ni diye, “Biz onu bırakalım; o, onların olsun!” da denmemeli. Hayır, bence, himmet, âlî olmalı; insan, himmetini âlî tutmalı. Onun için Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem) buyuruyor ki öbür âlem için, “Cenâb-ı Hak’tan istediğiniz zaman, Firdevs’i isteyin! Çünkü o, cennetin zirvesi.” Kim bilir, belki çok farklı şekilde her zaman Cemâl-i bâ Kemâlini (celle celâluhu) temâşa, “Cuma yamaçları” dediğimiz Firdevs’teki o yamaçlardan yapılıyor! Bilemeyiz onu. Belki “Râzıyım!” sesinin yankılandığı “Rıdvan tepesi” de yine oradadır; bilemeyiz onu. Onun için de “İsterken, Firdevs’i isteyin, dûn himmet olmayın!” buyurulmaktadır. Himmet, çok âlî tutulmalıdır.
İman-ı billah.. marifetullah.. muhabbetullah.. kendi kendine gelen, zevk-i ruhânî. Zevk-i ruhanî, kendi kendine terettüp eder. Böyle, yaptığımız şeyleri yapıyoruz; ille de bunu “Zevk-i ruhânîyi peyleyelim!” diye yaparsanız, bence çok küçük şeylere talip olmuş olursunuz. İlle de bir şey talep edecekseniz, اَللَّهُمَّ اَلْإِخْلاَصَ، وَرِضَاكَ، وَخَالِصَ الْعِشْقِ وَاْلاِشْتِيَاقَ “Allahım, her amelimde ihlaslı olmayı, rızana ermeyi ve Sana halis aşk u iştiyakla teveccühte bulunmayı istiyorum!..” diyeceksiniz. Bütün himmetinizi onları elde etme istikametinde kullanacaksınız.
Geriye dönelim: “İman” ile “muhabbet”, tev’em (ikiz) gibidir; bazen birbirini iltizam eder onlar; bazen de kozalite mülahazasıyla, sebep-sonuç mülahazası içinde ele alınabilir.
Not: Bu video, 3 Nisan 2017 tarihinde yayımlanan “İman, Muhabbet ve Vazife Aşkı” isimli Bamteli sohbetinden hazırlanmıştır.
				</div>

İkindi Yağmurları – Uyanıklığı Zirvede Götürme

Beşinci Kat

<div class="elementor-widget-container">
					00:00 Kur’ân’da en çok zikredilen hususlardan birisi de imtihan ve ibtilâdır.
00:42 Kur’ân’da imtihan ve ibtilâdan bu kadar çok bahsedilmesinden anlıyoruz ki, imtihan ve ibtilâ İslâmî hayatla çok alâkalıdır.
01:18 Hadiseleri başıboş görmez; bu imtihanları size uzatan Zât’ı tanıyabilirseniz, birdenbire bütün tasa ve kederleriniz zâil olur, gider.
02:40 Allah’a inanmak çok müthiş bir şey! Ben, İmam-ı Gazâlî gibi, İmâm-ı Rabbânî gibi; fakat günün mantığı ve felsefesi içinde, Bediüzzaman ölçüsünde o meseleyi keşfetmiş, tespit etmiş başka insan tanımadım!
04:25 Üstad Hazretleri evc-i kemâlâta yükselmiş; ama o ufkun vâridâtını bizim idrakimize, anlayışımıza ve ruh seviyemize uygun şekilde anlatarak bir büyüklük daha ortaya koymuştur.
05:27 Üstad Hazretleri öyle seviyemize göre anlatmış ki, her seviyeden insan anlatılan şeylerden nasibini aldığı gibi, bizim gibi avam insanlar da nasipsiz kalmıyor.
05:46 Nurlar’a da şerhler yazılmalı; ama avam için değil, mütehassıslar için! Çünkü mütehassısların onu kendi enginliğinde anlaması yolunda şerhe ihtiyacı var!
06:27 Hazret-i Üstad: “Kâinat mescid-i kebîrinde Kur’ân, kâinatı okuyor; onu dinleyelim. O nur ile nurlanalım. Hidayetiyle amel edelim. Ve onu vird-i zebân edinelim.”
06:57 Bu öyle bir beyan ki; onun trafik memurluğunda bu beyan ile siz, her türlü ilmin laboratuvarına, ulûm-ı diniyenin laboratuvarları olan medreselere ve aynı zamanda ilm-i ledünün laboratuvarları olan vicdanlara da yürüyebilirsiniz.
07:36 Bir işaret ile, kabiliyetine göre herkese değişik yerleri iş’ârda bulunma!
الخاصّة: ما يوجد فيه ولا يوجد في غيره
				</div>

İmtihan ve Bediüzzaman’a Has Bakışlar

Bir Nefes

<div class="elementor-widget-container">
					Gamı-tasayı bırak iraden canlı ise! Ümit kaynağı ol, olabilirsen herkese. Öyle otur, öyle kalk, öyle düşün, öyle konuş, öyle davran ki, sana bakan insanlar ümitle şahlansınlar. Ümitleri kırıcı; geleceği karanlık gösterici düşüncelerden uzaklaş! En karanlık anlarda bile ümit solukla!
Başkalarının da başvuracağı, kuyunuza kova salacağı bir “menhelu’l-azbi’l-mevrûd” (tatlı su kaynağı) olun! Herkes size kova salsın! Zaten kova salınmayınca kuyu kurur! Mutlaka bir şeyler vermesi lazım ki, ona bir şeyler verilsin. Hep vermenin yolunda olmak lazım. Verirseniz, verme lazım-ı gayr-ı müfârıkı, sıfat-ı sâbitesi olan Zât, O da size verir! Sürekli verene verilir. Elden tutanın elinden tutar. Başkalarını aydınlatanın yolunu aydınlatır. Siz bir mumla yola çıkarsınız, O hiç farkına varılmadık şekilde sizin önünüzde projektörler yakar; sizinle beraber başkalarının yolu da aydınlanır.
Sırât-ı müstakîmde yürümek öbür tarafta sırâtı geçmenin referansı olur. Burada, sapmadan, devrilmeden, düşmeden, yola takılmadan o sırât-ı müstakîmde yaşıyorsanız, öbür tarafta da öyle küheylan gibi şahlanır geçersiniz. Hayır! Melekler gibi kanatlanır geçersiniz! Ve ateşteki zebâniler seslenir: “Çabuk geçin! Ateşimizi söndürüyorsunuz.” Burada ateş söndürmüşseniz, orada ateş söndürmeye namzetsiniz demektir. Uğradığınız her yeri güllük gülistanlık haline çevirirsiniz.
Girdiğimiz ve yürüdüğümüz yolun doğruluğuna inanıyorsak, bize, Allah’ın izni ve inayetiyle, hiç sarsılmadan o yolda yürümek düşer. Allah’ın nâm-ı celîl-i İlâhîsini ilan etme mevzuunda şüpheniz var mı? Bunun olumlu bir şey olduğu mevzuunda şüpheniz var mı? Hazreti Rasûl-ü Zîşân’ın, Rûh-u Revân-ı Muhammedî’nin dünyanın dört bir yanında şehbal açmasının çok önemli bir hadise olduğunda şüpheniz var mı? Herkes, Allah’ın size olan mesajı, şu mübarek Kur’ân-ı Kerîm’i tanısın, duysun, öğrensin; bunun isabetli bir iş olduğunda şüpheniz var mı? Tarihten tevârüs ettiğiniz, ruh ve mana köklerinden size akıp gelen o usarenin insanlık için yararlı bir şey olduğunda şüpheniz var mı? Şayet bu hususlarda şüpheniz yoksa, Allah sizinle beraberdir! Bunlara inanıyorsanız, gevşekliğe düşmeyin, tasalanmayın, Allah sizinle beraberdir! Ve Allah (celle celaluhu) taşıdığınız o şehbâli düşürmeyecektir izn-i sübhânîsiyle, kudret-i kâhiresiyle ve irâde-i bâhiresiyle!
				</div>

Bu site yakında kapanıyor

Salavat Halkası

Haftanın Hadisi

SON EKLENENLER

DİĞER DİLLERDEKİ İÇERİKLERİMİZ

SİZİN İÇİN SEÇTİKLERİMİZ

HAFTANIN VAAZLARI