Bir gün Sa’d İbn Ebî Vakkas Hazretleri, “Ya Resûlallah, dua buyur da, Allah Teâlâ, benim her duamı kabul etsin!” istirhamında bulununca, İnsanlığın İftihar Tablosu, “Dualarınızın kabul olmasını istiyorsanız, helâl lokma ile besleniniz! Çok kimse vardır ki, haramyer, haram giyinir; sonra da ellerini kaldırıp dua eder. Böyle birinin duası nasıl kabul olunur ki?”¹⁵ demiştir. Bir başka vesileyle de bu beyanını şöyle teyit etmiştir: “Helâl ve temiz gıdalarla beslen ki, duaların kabul olsun.”¹⁶

Haram Karşısında Sahabe Hassasiyeti

Dahası, Rehber-i Ekmel Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem), haram lokmayla beslenen bir insanın vücudundaki haramın ancak Cehennem’le temizleneceğini belirterek ümmetini uyarmıştır.¹⁷ Helâl-haram mevzuundaki bu nebevî teşvik ve tergîblerden dolayıdır ki, başta ashab-ı kiram efendilerimiz olmak üzere bütün ehlullah harama bulaşmamaya azamî derecede hassasiyet göstermişlerdir. Selef-i salihînin sergüzeşt-i hayatları bu hassasiyetin misalleriyle doludur.