Ayrıca, bu kutlu zaman diliminde mü’minler oruç ibadetiyle beraber, teravih namazı da kılarlar. “O Ramazan ayı ki insanlara bir rehber olan, onları doğru yola götüren ve hakkı bâtıldan ayıran en açık, en parlak delilleri ihtiva eden Kur’ân o ayda indirildi.”³ ilâhi beyanı gereğince Ramazan’ı tam bir Kur’ân ayı olarak değerlendirir ve bol bol Kur’ân okurlar. Aynı zamanda, gönülleri açılır, semahatle ve engin bir cömertlikle coşarlar; hayır ve hasenât hesabına bütün fırsatları değerlendirirler. Bir hadis-i şerifin ifadesiyle, “Resûlullah insanların en cömerdi idi. O’nun bu cömertliği Ramazan ayı girip de Cebrail’le (aleyhisselâm) buluştuğu zaman daha da artardı. Hazreti Cebrail Ramazan ayı çıkıncaya kadar her gece Peygamber Efendimiz’e gelip Kur’ân’ı arz ederdi. O günlerde Allah Resûlü insanlara rahmet getiren rüzgârdan daha cömert olurdu.”⁴ Mü’minler de o günlerde daha bir cömertleşir; zekât, sadaka ve fıtır sadakası adı altında sürekli ihsanda bulunurlar. Hatta bazıları, Ramazan ayının son on gününde itikâfa girer ve kendilerini bütün bütün ibadete verirler.