Diğer yandan bu tür cinayetlerin İslâm’ın dırahşan çehresini kararttığı, İslâm’ın pırıl pırıl çehresine bir zift atma mânâsına geldiği de bir gerçektir. Çünkü Müslüman görüntüsüyle ve din adına hareket ediliyor izlenimiyle işlenen cinayetler, İslâm’ın aslından ve usulünden habersizler nazarında İslâm’a mal edilmektedir. Dolayısıyla inanan insanlar böyle bir yanlış algıyı temizlemek istediğinde bir hayli zorlanacaktır. Evet, İslâm adına zihinlerdeki bu kötü algıyı temizlemek için yıllarca çalışmak icap edecektir. Bu açıdan da söz konusu intiharları kim gerçekleştirirse gerçekleştirsin bunların muzaaf hatta mük’ab bir cinayet olduğu söylenebilir. İslâm’ın gerçek veçhesini bilmeyen bir iki insan burada bana, “Müslümanları intihar komandosu olmaya sevk eden Cennet’e gitme sevdası mıdır?” diye bir soru sormuşlardı. Onlara şöyle cevap vermiştim: “Şayet bu insanlar böyle bir mülâhazayla hareket ediyorlarsa yanlış bir mülâhaza içindeler demektir. Çünkü böyle bir cinayete teşebbüs eden kimse Cennet’e değil, ‘cup’ diye Cehennem’e düşer.”

Hâsılı, intihar saldırıları adı altında işlenen bu korkunç cinayetlerin din temelli gibi gösterilmesi meseleyi daha tehlikeli boyutlara taşımaktadır. Bu açıdan bir kez daha ifade edelim ki, böyle bir vahşet hangi maksatla ve hangi şekliyle işlenirse işlensin, o, Allah’ın sevmediği ve razı olmadığı münker bir fiildir ve İslâm’la telif edilmesi de asla mümkün değildir.

273 Mâide sûresi, 5/32.

274 Bkz.: eş-Şâtıbî, el-Muvâfakât 1/38, 2/10.

275 Tirmizî, diyât 22; Nesâî, tahrîmu’d-dem 23.

276 et-Taberî, Târîhu’l-ümem ve’l-mülûk 2/73.

277 Âl-i İmrân sûresi, 3/102.

278 Nesâî, kasâme 48, 49, kat’u’s-sârik 1; Abdurrezzak, el-Musannef 7/415; İbn Ebî Şeybe, el-Musannef 6/169.

279 Bkz.: Nisâ sûresi, 4/93; Mâide sûresi, 5/32.; Buhârî, tefsîru sûre (24) 5; Müslim, tefsîr 16.