Maalesef günümüzde günah kapıları ardına kadar açıldı. Kapalı bir ibahiyecilik (hiçbir ahlaki değeri kabul etmeme, her şeyi mübah görme) anlayışı gelişti. İnsanlar bataklığın birinden kurtulmaya çalışırken başka bir bataklığın içine düşüyorlar. Günaha açık yaşayan insanların bir kısmında bir süre sonra üzerlerindeki kiri pası temizleme düşüncesi de kalmıyor. Düştüklerinde, sürçtüklerinde yaptıklarından pişman olmuyor ve durumlarını gözden geçirmiyorlar. Dolayısıyla da günahlarda ısrar ediliyor ve üst üste kirlenmeler yaşanıyor. Böyle kirli bir atmosferde yaşayan insanların ayaklarını sağlam bir zemine basmaları, salih bir dairede hayat sürmeleri ve sürekli imanda derinleşmeye çalışmaları daha da önem arz ediyor. Şayet sizin kendi ikliminizi soluklayabileceğiniz mekânlarınız ve ortamlarınız varsa muvakkaten günaha açık yerlerde dolaşsanız da hemen buralara sığınır ve arınırsınız. Bu tür ortamların kendi kendine oluşmayacağı ise açıktır. Öyleyse her yerde sinesi dertli birkaç insan bir araya gelmeli, birlikte sohbet ve müzakere yapabilecekleri, dua ve ibadet edebilecekleri manevi ortamlar oluşturmalıdırlar ki buralarda nefeslenebilsinler, manevi olarak arınabilsinler ve yenilenebilsinler.