her müşkülün kendilerinde çözülmesini, herkesin kendilerinin sözünü dinlemesini arzu ediyorlar. Derken tarihe kirli bir sayfa olarak kaydediliyor, dünyalarını da ahiretlerini de berbat ediyorlar.Dikkat etmediği takdirde herkes kaybedebilir. Kendilerini kutsî bir davaya adayanlar da benzer tehlikelerle karşı karşıyadırlar. Hizmet-i imaniye ve Kur’âniye davasına gönül veren insanlar, sergüzeşt-i hayatlarına bir göz atacak olsalar, Cenab-ı Hakk’ın kendilerine hiç ummadıkları nice sürpriz nimetler lütfettiğini göreceklerdir. Allah, hizmet erlerini öyle nimetlerle serfiraz kıldı ki işin başlangıcında hayal dahi edilemeyen noktalara gelindi. Talebelerin kalabileceği bir iki ev açtığımızda sevinçten uçuyor, bunu gözümüzde çok büyütüyorduk. Evler yurtlara dönüştüğünde, yurtların sayısı çoğaldığında ayrı bir hayret daha yaşamıştık. Ardından sadece Türkiye’de değil dünyanın farklı ülkelerinde yüzlerce okul açıldı. Okulları kültür lokalleri, diyalog merkezleri ve daha başka müesseseler takip etti. İşin sonu nereye varır, dün bunları veren Allah yarın daha neler lütfeder onu da bilemiyoruz.Bugüne kadar yapılan hizmetler bizim şahsi dehamıza, minnacık güç ve iktidarımıza verilemez. Bu takdirde sebeplerle sonuçlar arasında büyük bir uyumsuzluk ortaya çıkar. Belli ki bunları bize ihsan eden, Allah’tır. Dolayısıyla bize düşen kulluk vazifesi de Cenab-ı Hakk’ın bu fevkalâde lütufları karşısında şükür ve hamdle O’na yönelmektir. Esasında şükür adına ne yaparsak yapalım yine de işin hakkını veremeyiz. Sabahlara kadar namaz kılsak, başımızı secdeden kaldırmasak, ara vermeden oruç tutsak, her sene hacca gitsek yine de nail olduğumuz sonsuz nimetlerin şükrünü eda edemeyiz. Bu yüzden bize düşen, yaptığımız ibadet ü taatleri yetersiz görerek sürekli,ا َمَْعُُْرُوُفُ ! َمَا َمَا َعََبَْدْ َنَاَكَ َحََّقّ ِعِ َبَاَدَِتَِكَ َيَا َمَْعُْبُ وُدُ! َمَا َعََرَْفَْنَاَكَ َحََّقّ َمَْعِْرَِفَِتَِكَ َي

ا َمَْذُْكُ وُرُ! َمَا َحَِمِْدْ َنَاَكَ َشَ َكَْرْ َنَاَكَ َحََّقّ ُشُ ْكِْرَِكَ َيَا َمَْشْ ُكُ وُرُ! َمَا َذََكَْرْ َنَاَكَ َحََّقّ ِذِْكِْرَِكَ َي

ا َمَْنْ ُتَُسَ ِِّب�ُِحُ َلَُهُ الَّسَ َمََوَ اُتُ َحََّقّ َحَْمْ ِدِ َكَ َيَا َمَْحْ ُمُ وُدُ! َمَا َسَ َّبّْحْ َنَاَكَ َحََّقّ َتَْسْ ِبِيِحِ َكَ َي!َّالَّسَ ْبُْعُ َوَ اَأْل� َْرُْضُ َوَ َمَْنْ ِفِيِهِّن