İçeriğe geç
Asâ-yı Musa
12. Bölüm

Onuncu Hüccet-i İmaniye / Yirminci Mektup

Onuncu Hüccet-i İmaniye

Yirminci Mektup

بِاسْمِه۪ سُبْحَانَهُوَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِه۪

بِسْــــــمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

لَا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْي۪ وَيُمِي تُ

وَهُوَ حَيٌّ لَا يَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ

Sabah ve akşam namazlarından sonra tekrarı çok faziletli olan ve sahih bir rivayette ism-i âzam mertebesini taşıdığı bildirilen şu tevhid cümlesinin on bir kelimesi var. Her bir kelimesinde hem birer müjde, hem Cenâb-ı Hakk’ın rubûbiyetini ilan eden birer tevhid mertebesi, hem bir ism-i âzam noktasında O’nun vahdetinin azameti ve vahdaniyetinin kusursuzluğu vardır.

257