Fakat son günlerde, bir kısım hissî, mantıkî, iradî boşluklardan kaynaklanan çok basit hâdiselere bile büyü adı verilmektedir. Karı koca geçimsizliğinden, iktidarsızlığa, bir futbol takımının üst üste mağlubiyet almasından, evli çiftin çocuğu olmamasına varıncaya kadar hemen her şeye büyü denmektedir. Hâlbuki vermiş olduğumuz bu örneklerin ilkinde iradî boşluklar, diğerlerinde de fizikî rahatsızlıklar bahis mevzuu olabilir. Bunlar da ancak yetkili otoritelere müracaatla çözümlenebilir. Meselâ, karı koca, kendi aralarında geçimsizliğe esas teşkil eden şeyleri karşılıklı oturup konuşsa, gerektiğinde araya hakemler girse veya çocuklarının olmamasında tıbbî olarak kusurun kimde olduğu tespit edilip tedavi olunsa, bu problemler ortadan kalkabilir. Ne var ki, günümüzde bazı kişiler bu yollara başvurmuyor ve “Bu, büyüdür.” diyerek büyücü hocalara (!) gidiyor.

Birincisi, böylesi problemler karşısında “Bu, büyüdür.” demek, insanın peşinen mağlubiyeti kabullenmesi demektir. Bu insan artık, kat’iyen kendi ruh gücünü kullanamaz. Zira kuvve-i mâneviyesi kırılmış ve yeis (ümitsizlik) bataklığı içine düşmüştür. Hâlbuki burada esas yapılacak şey, insanın Allah ile irtibata yönelmesidir.. yönelmesi ve kendi ruhuna gerçek gücünü kazandırabilecek, onunla bedenine hâkim olacak seviyeye gelmesidir.