Semavî Kitaplar Ve Ahiret

Kur’ân-ı Kerim’in beşte üçü âhiretle alâkalıdır. Bu mevzuda birkaç misali daha önce zikretmiştik. Burada sözü yine oraya havale etmekle birlikte, geçmiş semavî kitaplardaki haşir akidesine işaret eden bahislere de bu başlık altında kısaca temas etmek istiyoruz.¹

İncil, bir cihetle Tevrat’ta tahrif olunanları tashih, tahrif olunmayan hususları ise tasdik için gelmiştir. O günün Tevrat’ında ahirete ait meseleler anlatıldığından dolayı, İncil bunu tasdik etmekle yetinmiş ve meselenin tafsiline girmemiştir. Böyle olmasına rağmen yine biz yer yer onda da ahirete ait mânâları ifade eden cümleler buluruz.

Matta İncil’i Beşinci İshah’da şu cümleler var:

“Kim bu dünyada salih amel işlerse, o, Rabb’in melekûtuna yükselecektir.

Müjdeler olsun miskinlere! Onlar melekût-u semavata yükselecekler.

Müjdeler olsun merhametlilere ki, onlar öbür âlemde Allah’ın merhametine mazhar olacaklar.

Müjdeler olsun müttakilere ki, onlar Rablerini görecekler.”²

“Göklerin ve yerin melekûtunun misali şuna benzer: Zürra tarlaya tohum atar. Bu tohumlar biter. Matlup olan semaya doğru ser çeker ve büyür. İçinde birtakım dikenler de boy gösterir. Bunu görenler tarlanın sahibine müracaat edip derler: Seyyidimiz! Mahsulü matlup olan bu güzel bitki nema buldu yeşerdi, fakat aradaki bu dikenler de nedir? Cevap verir: ‘O da bu da gerek!’ Havarîler Hz. Mesih’e sordular: ‘Bunu bize izah eder misin?’ Hz. Mesih: ‘Evet’ diyor ve anlatıyor: ‘O tohumu atan Allah’tır (celle celâluhu). Mezra ise yeryüzüdür. Ekilen tohum, beşerdir. Matlup olan mahsul ise salih insanlardır. Dikenler ise kâfirlerdir. Burada iyi kötüyle beraber bulunacaktır. Fakat ahirette iyiler melekût-u semavata yükselecek; kötüler ise Cehennem’e girecektir.’ ”³

Matta İncili Yirmi Beşinci İshah: