Yâ Rabbi! Sen bizi bağışla! Sen’in kapına elsiz ayaksız gelsek de yine sana varmak ümidi ile geliyoruz. Sen’den ayrı düştük ama, hiçbir gönül yapıcıya bağlanmadık. Sen’den başka okşayanımız da olmadı. Sızlanışlarımızla alay edildi; feryadımıza kimse gelmedi.
Bizden evvel Sen’in huzuruna bu kadar günahla gelen olmamıştır. Amma cehaletimizden dolayı bizi kınama, başka kapı bilmiyoruz. Eğer kabul etmezsen kimin kapısına gidelim?
Ey yaslıların ümit kaynağı! Bize yâr ol! Ey çaresizlerin çaresi! Bize çâre ol! Şu köhne kubbede bizlere biraz cilve göster! Ola ki bir daha senden ayrı düşmeyelim. Eyledik hadsiz günah, nihayet tasmalı boynumuzla İlâhî kapına geldik…
129