Kur’ân-ı Kerim de, yer yer bu işi tebcil ve takdir ederek: ‘Onlar Allah’ın âyetlerini duydukları zaman çeneleri üstü yere kapanırlar’ (İsra/107) buyurur. Bir başka yerde ise, ‘Az gülsünler, çok ağlasınlar’ (Tevbe/82) ihtarında bulunur. Bu, bir nevi, ‘Düşünün ve bir sürü kazandığınız şeyler karşısında yürekleriniz hoplasın!. Ölüm ve sonrasında başınıza gelecekleri ve hesap yerindeki durumunuzu tefekkür edin de, az gülün çok ağlayın’ demektir. Bu yönü ile gözyaşı, cennet kevserlerine müsavî tutulur.. ve Efendimiz, ‘Ürpermeyen kalpten, yaşarmayan gözden Sana sığınırım Allah’ım’ diye yalvarır. Kalpleri kaskatı olmuş, duyguları örümcek bağlamışlara gelince, onlarda gözyaşı görülmez.