Soru: Muhterem Efendim,
İnsanlığa hizmet için dünyanın dört bir yanına gidenlere, gittikleri yerlerde sahip çıkıp yol gösteren her milletten insanlar oldu.
“İman edip hicret eden ve Allah yolunda mücahede edenlerle, onları bağırlarına basıp yardım edenler var ya! İşte onlar gerçek müminlerin ta kendisidir.” (Enfâl sûresi, 8/74) ayeti zaviyesinden bu insanların durumunu nasıl değerlendiriyorsunuz?
00:52 Ayet-i kerimede ifade edilen hicret, Mekke-i Mükerreme’den Medine-i Münevvere’ye yapılan hicrettir ve tebcîlât ve takdirât-ı Kur’âniye’ye mazhar bir hicrettir.
01:39 O hicretin gölgesinde, Medine-i Münevvere’den dünyanın değişik yerlerine yine o yüce gaye için hicret eden insanlar için de söz konusudur.
03:00 Hiçbir muhacir, hicrette Efendimiz’e (s.a.s.) refakat eden insanlar kadar yüksek muhacir olamaz.
03:10 Hiçbir Ensar da Efendimiz gibi muhacir ve O’nun muhacir arkadaşlarını bağırlarına basan Ensar ölçüsünde Ensar olamaz.
03:43 Bizimkisi tâlî derecede bir muhacirlik ve tâlî derecede bir ensarlıktır. Fakat bir iş, hangi önemli meselenin gölgesinde bir izdüşüm olarak cereyan ediyorsa ona ait hususiyetleri haiz olur.
06:00 Muhacirlik ne ise onu, mânâsına uygun olarak kim ne zaman yaşarsa yaşasın, çok önemli, hayati bir şeyin zıllini ihya ediyor demektir.
07:26 Mekke’den Medine’ye hicrette bir çağrı vardı ve çağrıyı yapanlar ehl-i iman idi.
07:39 Bizim gittiğimiz yerlerde, imanlarıyla bağırlarını arkadaşlarımıza açan insanların durumları hususidir.
08:10 Bir de bunun berisinde, bir kısım fasl-ı müştereklerden ötürü bağırlarını açanlar olmuştur.
09:46 Kanaat-i âcizanemce, hangi kategoride olursa olsun, bunların hepsi onların ahiret hayatları adına kıymet ifade eder.
10:10 Hüsn-ü niyete makrun hiçbir sa’y heba olmaz! Cenâb-ı Hak, onun neticesini mutlaka onlara gösterir.
11:54 Terminoloji farklılığından ötürü anlayamayacaklardır. Fakat anlayabilenlere yaptıkları şeyin çok büyük olduğunu anlatmak lazım.
Soru: Dünyanın değişik milletlerinden olup Türkiye’ye okumaya gelen talebelere tam bir ensarlık örneği sergileyen Anadolu insanının fedakârlığı karşısında o talebelere düşen vazifeler nelerdir?
Bazen kültür farklılıkları yanlış anlamalara sebep olabiliyor. Bunları asgariye indirmek için iki tarafa da düşen vazifeler nelerdir?
14:09 Bize misafir gelen insanları vazifeleri açısından sorgulamamak lazım. Bize düşen şey civanmertliktir.
14:34 İlk Muhacirlerin ve Ensar’ın Fedakârlıklarına Neden Erişilemez?
18:00 Herkes kendisine düşen vazifeleri yapmalı, öbürüne düşen vazifelere karışmamalı!
19:07 Ensarları olduğumuz insanların ruh hâletlerini, kültürlerini ve düşünce dünyalarını bilip onlara saygılı olmak ve onları ona göre aziz tutmak lazım. Kendimizi doğru ifade edebilmenin yolu da budur.
19:36 Bize ait değerlere karşı onların vicdanlarında saygı uyandırma!
21:30 Müktesebatının, dinî düşüncenin, kültürünün, vefanın ve sadakatinin enginliğini ve hiçbir milleti tefrik etmediğini göstereceksin.
23:05 Muhacirler kendilerine düşen şeyi kendileri düşünsünler ama biz bize düşen şeylerle meşgul olalım!
23:15 Tevhid güneşi doğmuş / Yağmadır alan alsın… — Alvarlı Muhammed Lütfi Hazretleri
24:15 Allah, insanı kerim olarak yaratmıştır. Siz size düşen vazifeyi hakkıyla yaparsanız onlar da kendilerine düşeni yapacaklardır.
25:29 “Aleyküm enfüseküm”… Siz size bakın! Üzerinize lazım gelen şeyi yapın! Gerisini Allah’a (c.c.) bırakın!
Soru: Efendim,
İnsanlık adına yapılan hizmetlerde Türk milletine vurgu yapılması bazı kimselerde rahatsızlığa sebep olabiliyor. Bu konuda nasıl davranılması gerekir, neler tavsiye edersiniz?
26:10 Başkalarını rahatsız edebilecek terminoloji ve hususlar üzerinde ısrarla durmamalı!
34:04 Anlatacağımız şeyleri karşı tarafta tepki uyandıracak bir üslupla anlatmamak lazım!
34:55 Hürmeti nasslarla kat’î olmayan her argümanı kullanabilirsiniz.
35:43
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلًا وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ. رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً، إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ. رَبَّنَا آتِنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا. اِجْعَلْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا فَرَجًا وَمَخْرَجًا. يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ، يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ. بِحَقِّ ذَاتِكَ وَحَقِّ صِفَاتِكَ وَحَقِّ أَسْمَائِكَ الْحُسْنَى، وَبِحُرْمَةِ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَى، وَآلِهِ الْأَطْهَارِ وَأَصْحَابِهِ الْأَخْيَارِ، وَسَلِّمْ مَا دَامَ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ. آمِينَ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Not: Bu sohbet, 03/02/2006 tarihinde kayda alınmıştır.