00:12 Veli; kendisindeki cismaniyete ait her şeyi bırakıp melekiyet yanını inkişaf ettirerek melekleşiyor. Fakat gazap ufkunda, hiddet ufkunda ya da şehvet ufkunda velâyete ait bir hassa elde edilecekse onu elde edemiyor. Dolayısıyla onun mahiyetine vaz'edilen bu garizeler ya oldukları yerde kalıyor ya da yok oluyor.
00:34 Sahabe ise tezkiye-i nefs etmemek suretiyle, tezkiye-i nefse mazhariyetlerinden dolayı Allah'ın kendilerine maddî manevî ihsan ettiği her şeye -bir yönüyle- o velâyeti tattırıyorlar.
00:57 Siz, bedeninizle Allah'a (c.c.) ait duyduğunuz bazı şeyler var ki onu ruhunuzla duyamazsınız.
01:16 Bu açıdan da Allah'ın (c.c.) mahiyetinize koyduğu bir kısım garizelere ya da letâife velâyet sırrını tattırmak suretiyle şükrün de hamdin de bütün envâını duyabilirsiniz.
01:59 İnsan bu letâifine ya da garizelerine velâyetten bazı şeyler tattırırken aynı zamanda tamamen fenâ fi'r-rûh da olmuyor. Zaten ruhun bekası ile bekā billâha ve maallaha mazhar oluyor.
02:51 Kendine ait şeyleri duyarak yaşayan, onlarla sık sık savaş eden insanlar şehvetin bile nasıl büyük bir velâyet kapısı olduğunu anlarlar.
03:03 Muhterem Hocaefendi, "Sahabelerin kurbiyet-i İlâhiye noktasındaki makamlarına velâyet ayağıyla yetişilmeyeceğini" 27. Söz'deki ilgili paragrafları okuyarak izah ediyorlar.
03:31 "Fenâ-i nefisten sonra ubûdiyet-i evliyâ besâtet peydâ eder."
03:57 Besâtet, "basitlik" manasında değildir. Felsefî olarak mürekkeb olmaktan çıkıp parçalanıp bölünmeyen manasındadır.
04:26 Akrebiyet-i İlâhiyenin inkişafı, peygamberlere ve dâvâ-yı nübüvvetin vârislerine müyesser kılınmış Allah'ın bir lütfudur. Risale-i Nur talebeleri de ondan nasiplerini alabilirler.
04:44 Üstadın gösterdiği; farzları yapar, kebâiri de terk ederse o kapıdan içeri girmiş olur. O kapının içinde arayışlarını derinleştirir, ihlâsın, takvanın âzamisinin arayışına girerse o kurbet dediğimiz şey ekstradan bir lütuf olarak inkişaf eder.
05:16 Bu türlü insanlarda "cezbe", yani "Allah'ın çekmesi" bahis mevzuu olur. Bu ise lütf-u İlâhî vetiresine girmenin mebdeidir. Birkaç adım ötede ise "incizâb" başlar ki artık orada neredeyse insan iradesi bahis mevzuu değildir.