- 101 -

Ahmed Galib'in Sözler hakkında bir fıkrasıdır.

Âdem-i ilm-i hakikattir sözün,

Tercüman-ı kenz ü vahdettir sözün.

Hazret-i Haktan atâ-yı mahzdır,

Neş'e-i Şît-i hüviyettir sözün.

Ders-i hikmetten bütün ulvî beyan,

Misl-i İdrîs, pür-hikmettir sözün.

Mevc-i tûfân-ı dalâletten siper,

Keşti-i Nuh-u selâmettir sözün.

Sarsar-ı ilhaddan inkaz eden,

Şû'le-i Hûd-u hidâyettir sözün.

Tezkiyet-bahş-ı kulûb-u mü'minîn,

Sâlihdâr-ı emanettir sözün.

Vahdetin esrarını ilân eden,

Ol Halîl-veş asl-ı millettir sözün.

Bahş-ı zemzem eyler ehl-i hayrâta,

İsmail-i feyz-i hürmettir sözün.

Mahz-ı tahkiktir, hayâletten âlâ,

Sırr-ı İshak-ı hakikattir sözün.

Zümre-i Tâğutu hep berbâd eder,

Lût gibi rükn-ü salâbettir sözün.

Hep kelâmullah-ı nâtık şerhidir,

Kenz-i i'câz-ı risalettir sözün.